: odtrucia alkoholowe w domu

Zwolennicy nieswoistego charakteru kooperacji opierają się na doświadczeniach, w których czynnik uwalniany w wyniku stymulacji antygenowej limfocytów T pobudzał odpowiedź limfocytów B niespecyficznie, to znaczy również przeciw każdemu innemu działającemu na nie antygenowi. Dane eksperymentalne sugerują również, że limfocyty B mogą odpowiedzieć na antygeny zależne od grasicy bez współudziału limfocytów T, jeżeli równocześnie zadziała się na nie niespecyficznym czynnikiem mitogennym. Wydaje się więc, że w kooperacji między limfocytami T i B w odpowiedzi immunologicznej uczestniczą zarówno czynniki specyficzne, zawierające antygen i nieprzechodzące przez błony dializacyjne, jak i niespecyficzne przechodzące przez błony dializacyjne.

Nie wyczerpuje to całości spostrzeżeń dotyczących kooperacji limfo-cytów w indukcji odpowiedzi immunologicznej. Udowodniono, że pobu-dzone antygenem limfocyty mogą wydzielać do środowiska informacyjny RNA. Może to mieć znaczenie dla generalizacji odpowiedzi immunologicznej w ustroju (patrz dalej). Limfocyty T mają prawdopodobnie również zdolność regulowania i ewentualnego hamowania produkcji

Przy indukcji odpowiedzi immunologicznej przeciwciał przez limfocyty B. Wskazuje na to podwyższenie odpowiedzi humoralnej na pewne antygeny u zwierząt pozbawionych limfocytów T.

Przy indukcji odpowiedzi immunologicznej typu komórkowego, za którą, jak wiadomo, odpowiedzialne są limfocyty T, współudział limfocytów B nie wydaje się konieczny. Dochodzi tu natomiast do kooperacji między różnymi podgrupami limfocytów zależnych od grasicy.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *