Rozpoznanie gorączki gruczołowej ustalamy na podstawie charakterystycznych objawów klinicznych, a przede wszystkim typowego obrazu krwi. Dla rozpoznania ważny jest również odczyn Pau 1-B u n- n e 11-D awidsona, który polega na wykryciu w surowicy chorego aglutynin zlepiających krwinki czerwone barana. Dodatni odczyn występuje między 5 a 21 dniem choroby. Miano 1 : 64 i wyższe mają znaczenie dla rozpoznania. Dodatni odczyn, przeważnie o niższym mianie, może wystąpić w innych ‚schorzeniach oraz u osobników, którym wstrzykiwano surowicę końską.

Rokowanie jest dobre. Niekiedy zdarzają się groźne dla życia powikłania, jak np. posocznica, pęknięcie śledziony i inne.

Leczenie. W okresie ostrym stosowane są antybiotyki (penicylina, streptomycyna, aureomycyna, terramycyna) oraz kortyzon przez 7—1-0 dni. W ciężkich przypadkach niektórzy polecają surowicę ozdrowieńców.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *