Rak jest bezsprzecznie najczęstszym nowotworem złośliwym występującym w macicy. Przyczynami usposabiającymi do jego powstania są przede wszystkim urazy (porody, poronienia, pęknięcia szyjki) oraz przewlekłe sprawy zapalne. Nie ulega wątpliwości, że zmiany zachodzące w ustroju kobiecym pod koniec okresu dojrzałości płciowej i po ustaniu czynności jajników, polegające na miejscowym upośledzeniu żywotności tkanek macicy i ich stopniowym starzeniu się, odgrywają również rolę w etiologii tego schorzenia. Za podłożem hormonalnym tych zmian przemawia w pewnej mierze pojawienie się w moczu chorych na raka prolanu A.

Czytaj dalej

W tym okresie zwiększa się ilość prolaktyny wytwarzanej przez przysadkę mózgową. Jest rzeczą dotąd nie wyjaśnioną, co bezpośrednio wzmaga wytwarzanie się hormonu mlekotwórczego. Zdaje się jednak, że po porodzie w ustroju kobiety przestają odgrywać rolę jakieś wpływy hamujące powstawanie większej ilości tego hormonu w czasie ciąży. Dotąd nie rozstrzygnięto, czy to są wpływy hormonalne (progesteron, czy nerwowe, czy też oba razem.

Tylny płat przysadki mózgowej odgrywa w ustroju człowieka znacznie mniejszą rolę niż przedni. Wyciągi z tylnego płata: i) podnoszą ciśnienie krwi, powodują skurcze macicy i 3) zmniejszają ilość wydalanego moczu. Jest jednak dotąd rzeczą nie rozstrzygniętą, czy wyciągi te zawierają istotne, w określony sposób działające hormony, czy też farmakologicznie czynne składniki tkanek, które nie mają swoistego, fizjologicznego wpływu hormonalnego.

Powszechnie dawniej stosowane przetwory tylnego płata przysadki mózgowej (pituitryna, pituglandol, glanduitryna itd.) zawierały wszystkie trzy Czytaj dalej

Fakt, że wszystkie postacie wypadnięcia macicy – z wyjątkiem może niezupełnego jej wypadnięcia z wydłużeniem, zdarzają się częściej u kobiet, które rodziły niż u tych, które nie odbywały żadnego porodu, dowodzi, że najważniejszym czynnikiem usposabiającym do powstania tego rodzaju przemieszczenia macicy jest uraz porodowy i towarzyszące mu osłabienie układu mięśniowo-więzadłowego, który utrzymuje ją w prawidłowym położeniu.

Wzrost ciśnienia w obrębie jamy otrzewnowej, spowodowany częstym używaniem tłoczni brzusznej (praca fizyczna), istnienie wielkiego guza w jamie otrzewnowej, a nawet ustawiczny kaszel muszą w tych warunkach, wcześniej lub później, doprowadzić do poszerzenia się szczeliny płciowej wskutek ciągłego spychania macicy i pęcherza moczowego ku miejscu najmniejszego oporu, jakim jest ona w dnie przepony miedniczej.

Czytaj dalej

Aby generalnie zmienić stanowisko wychowawców wobec spraw seksualnych, trzeba było wystąpienia wybitnych lekarzy psychiatrów, a później antropologów i socjologów, na przełomie XIX i XX wieku. To właśnie prace takich naukowców, jak M. Hirschfeld, R. Kraft-Ebbing, Z. Freud, A. Forel, A. Kinsey, M. Mead, R. Benedict, wreszcie B. Malinowski i wielu innych, zmieniły stopniowo pogląd na istotę i wartość moralną seksualizmu człowieka, a później na jego miejsce w procesie wychowania. Kierunek tych przemian, nie zakończony do dzisiaj, można określić następująco:

Czytaj dalej

Dawniej uważano, że zapłodnienie u ludzi odbywa się w czasie miesiączki, podobnie jak ma to miejsce w czasie rui u zwierząt. Badania Ogino- -Knausa oraz wiele innych badań eksperymentalnych dowiodły, że optymalnym okresem czasu dla zapłodnienia jest okres jajeczkowania przypadający na okres 14 dni przed następną miesiączką. Teoria okresowej płodności i niepłodności kobiety skonstruowana przez Ogino i Knausa wskazuje, że u kobiety, u której cykl miesiączkowy w roku waha się od 28 do 30 dni, termin jajeczkowania przypada na 14-16 dzień cyklu. Optymalny czas dla zapłodnienia uzależniony jest od żywotności plemników w drogach rodnych kobiety (ponad 48 godzin), od zdolności do zapłodnienia jaja (około 48 godzin) oraz od szybkości przenikania plemników z pochwy do bańki jajowodu. Według Knausa (1950) optimum koncepcyjne przypada na 3 dni przed i 1 dzień po rozszerzonym terminie jajeczkowania, a więc w przypadku powyższej kobiety przypada na 11-17 dzień cyklu miesiączkowego. Przed tym terminem i po tym terminie występuje okresowa fizjologiczna niepłodność kobiety. Według Elerta (1976) optimum koncepcyjne przypada na 48 – 72 godziny przed jajeczkowaniem oraz tylko 2 godziny po jajeczkowaniu. Jest to uwarunkowane tym, że przyjmuje on, iż okres przetrwania plemników w śluzie szyjki wynosi do 72 godzin, natomiast okres przetrwania komórki jajowej (w którym może być ona zapłodniona) wynosi tylko 2 godziny. Autor ten sądzi, że żywotność komórki jajowej, wynosząca zgodnie z większością autorów około 48 godzin, nie równa się zdolności do zapłodnienia, która ograniczona jest tylko do 2 godzin. Ten sam problem poruszał Knaus (1950) w odniesieniu do plemników odróżniając zdolność do poruszania się plemników w śluzie dróg rodnych kobiety (ponad 48 godzin) od zdolności do zapłodnienia (którą zachowują tylko przez około 30 godzin). Większość współczesnych autorów wykazuje większą ostrożność w zakresie precyzyjnego wyznaczania czasu okresowej płodności lub niepłodności kobiety. Przyjmuje się, że u kobiety wykazującej 28 dniowy cykl miesiączkowy najlepsze warunki do zapłodnienia występują w połowie cyklu, natomiast w okresie czasu przed i po miesiączce istnieje względna fizjologiczna niepłodność kobiety.

Czytaj dalej

Dla rejestracji treści marzeń sennych zamontowano w pomieszczeniu badawczym magnetofon. Przy budzeniu z fazy marzeń sennych (za pomocą wymiernych bodźców) osoby badane mogły treść snu przedyktować na magnetofon za pomocą telefonu.

Czytaj dalej